🔍 Arama

İş, İştir

İşin ölçeği küçüldükçe veya bütçesi azaldıkça standartları da düşürmek olasıdır. Mutfak işi de bunlardan nasibini almaktadır. Televizyondaki ihtişamlı programların gösterdiğinin dışında, çoğu mutfak görevi son derece sıradandır ve kendini tekrar eder. Bu işe genellikle giriş bariyeri düşük, niteliksiz iş sınıfı olarak bakılır ve aynı zamanda kolayca görmezden gelinebilir olarak da etiketlenmiştir. Bu etiketleme tamamen yanlıştır. Mutfak ve hizmet sektörü; zamanlama, koordinasyon, envanter kontrolü ve işlerin dağılımının nasıl yapılacağı konusunda büyük çaba sarf edilmesi gereken, aynı zamanda bunların yoğunluk altında da yönetilmesini gerektiren bir iştir. Eksik kalan iş, hızla başkasının sorunu olur. Mutfaklarda on yılı aşkın süre çalıştım ve karşılaştığım durumlarda işleri düzgün bitirmek nadiren takdir getirirdi; yine de onları düzgün bitirme hali üstümde kalıcı bir alışkanlık olarak kaldı.

Şahsi olarak asla “niteliksiz” iş olarak görmediğim bu alanda, insanların sadece maaşları için orada olmadıklarını gördüğüm zamanlar da oldu. Birçoğu işe gerçekten özen gösteriyordu. Kimisinin yiyeceğe ilgisini, kimisinin servis akışının nasıl işlediğine olan merakını, kimisinin de bu gibi karmaşık sistemlerin nasıl tatmin edici şekilde yürüdüğüne dair ilgisini gördüm. Çoğu “niteliksiz” tanımlanan iş dışarıdan oldukça basit görünür; içeriden bakınca ise sürekli odaklanmayı gerektirir. Restoran işini pek sevmesem de gereksinimlerine her zaman saygı duymuşumdur.

Toronto'da yaşayan bir arkadaşım bir ramen dükkanı işletiyor. Mükemmel bir iş çıkarır ve aynı zamanda bu işi yaparken fazlasıyla sakin kalabiliyor. Beyzbol sever, Toronto Blue Jays takımını yakından takip eder. Hatta o kadar yakından ki başka eyaletlere gider ve maçları kaçırmaz. Onun dükkânında ona yardımcı olmak için çalıştığımda, benim hep taşıdığım gerilimi taşımadığını görebiliyordum. Bunu gerçekten takdir ederdiniz. İyi yiyeceğin sabırla beklenmesi gerektiği hissiyatını vermesine saygı duyuyorum. Yalnız bu ritim benim için doğal değildi. Ben daha sıkı, seri ve küçük şeyleri görmezden gelebilecek yapıda olmayan biriydim. Bu işletmelerde iki yol da geçerli: Sakin kalırsınız müşteriniz ona göre şekillenir, hızlı olursanız ona göre şekillenir. Arkadaşımın sakin kalması ustalık seviyesindeydi. Ben sadece onun gibi çalışamayacağımı biliyorum. Zaten o hâlen ramen dükkanını işletiyor; ben ise İstanbul'dan sizlere geçmiş işlerim üzerine yazılarımı iletiyorum.

Bu çalışma biçimim diğer işlerimde de aynıydı. Yıllar önce yarı profesyonel ve amatör gruplar için geceler organize ediyorduk. Kalabalıklar genellikle küçüktü. Yine de süreci tam bir ciddiyetle ele alıyorduk. Uygun ekipman, düzgün lojistik ve iyi bir tanıtım işimizi tanımlıyordu. Grup küçük ve tanınmıyor olabilirdi ama onlara olan itina, popülerliklerine göre düşürülmemişti. Bu yaklaşımlarımızın endüstriyel ölçekte karşılık bulduğuna inanıyorum. İnsanları daha fazlasını yapmaya ve sektörel yatırıma teşvik ettiğini de zamanla gözlemlemiş oldum. Bundan dolayı gerçekten mutluyum.

Bu davranış çizgim tutarlılıkla devam etmekte. Profesyonel ya da amatör, küçük mutfak ya da boş bir müzik salonu... İşin ölçeği onun gereksinimlerini değiştirmez. İş, işdir. Ve etiketler kaliteyi belirlemez.

Sadece Bir Avuç İnsan İçin Hâlâ Orada Olmak



Yazıyı okurken güzel dinlenebilecek bir müzik grubu:
https://roguerecords.bandcamp.com/track/never-going-back

Yıllar önce yaptığımız müziği paylaşabilmek için bir grup kurduk. Amatördük ve ne yapacağımızın ciddiyetini bilmeden daha fazla müzik ürettik. Belki yıllar içinde yüz şarkıya ulaşmıştır. Bunun yanında bayağı da kalabalıklaşan bir kadromuz vardı ve tek gerçek olan şey tutarlı kalmaktı. Askerlik veya benzeri sebeplerden dolayı dağılan gruplara üzülürdüm ve bu durumu pek de tasvip etmezdim. Bir grubun ne olursa olsun devam etmesi gerektiğine inanırdım. Egolar bir şekilde hep düşmandı; buna rağmen benim de fazlasıyla egoist davrandığım zamanlar oldu (Gerçi hâlâ bunları onarmakla uğraşıyorum).

Bir koalayı maskot olarak seçtik. Sadece tembel oldukları için değil, gerçekten tutundukları şeyi bırakmadıkları için bizim için uygundu. Birkaç konser verdik. Küçük bir müzik yarışmasında bir kez üçüncülük aldık. Ayrıca başka yarışmalarda finalist bile olduk; bu tip küçük başarılar o dönem bizi sahnede tutan güzel anlardı. Bir müzik yazarı bizim grup adımızın tanınmamızı zorlaştıracağını söylemişti. Halihazırda bir sloganımız vardı ama yine de kendi ismimizi korumaya karar verdik. Ne değişecekti ki? Önemli olan içerik değil miydi? Aynı zamanda kafamdaki tek fikir devam etmek ve eğlenceli vakit geçirmekti. Daha da büyük bir hedefim yoktu. Genelde sektörel çevrelerin bir parçası olmadık. Diğer grupların söylemekten uzak durduğu ve belki de o dönemde kendilerini sektörün dışına itebilecek şeyleri bizler dile getirdik. Eğrisiyle doğrusuyla insanların iç dünyalarında dile getiremedikleri şeyleri dile getirmek ve bunları aktarırken delidolu, hatta zaman zaman fazlasıyla sert ve argoyla aktarmak ilginç bir deneyimdi; bu yaklaşımımız zaman geçtikçe hal değiştirmiş olsa da sanırım artık daha tutarlı ve düzgün hale geldi.

Yıllar boyunca dinleyicilerden haberler aldık. Üniversite öğrencileri, profesyoneller, mahalle kahvesi müdavimleri şarkılarımızı sevdiğini söyledi. Bazıları yüze yakın şarkı yazıp üretmiş olduğumuza inanamıyordu bile. Şarkılar yüksek kaliteli değildi ve sözler özenle hazırlanmamıştı ama anlık üretilmişlerdi; gerçeği yansıtıyor ve samimiydiler. Çoğu doğaçlama şekilde yapıldı. Sanırım en değerli kısımlarından biri de buydu.

Anımsadığım konserlerden biri de Eskişehir konserimizdi. Günümüzde bile popülerliğini koruyan büyük bir web platformu adına düzenlenmişti. Organizatör Eskişehir'deki bir üniversite öğrencisiydi. Çok heyecanlıydı. Şarkılarımızı gece boyunca kampüs yurtlarında tüm kampüse dinlettiğini söyledi. Bizi şehrine davet etti. Yolculuk masrafları ve konaklama istemiştik. Hobi olarak bu işi yapsak da karşılığı olmasını istemiştik. Grup içinde sık sık sadece bir milyon dolar karşılığında performans sergilediğimizi söyler şakalaşırdık ama kendisine bu sefer bir istisna yapabileceğimizi söylemiştik. Bir milyon dolar o zamanlar dünyadaki en büyük rakam gibi geliyordu.

Eskişehir'e trenle gitmeye karar verdik. Yolculuk garip ve canlıydı. Kompartmanımıza sürekli insanlar geliyordu. Bir doktor, bir Sakaryaspor fanatiği ve diğerleri. Ne yaptığımızı soruyorlardı. Biz de o büyük web platformu için bir konser vereceğimizi anlatıyorduk. Yolda müzik çaldık ve kaydettik. Eğlenceliydi. Ulaştığımızda her şey iyi görünüyordu. Mekân güzeldi. Organizatör kalacak yer olarak kendi evini önerdi ama hepimiz için bu uygun değildi. Şehirde bir arkadaşımızı aradık ve onun yanında kaldık. Bazı dinleyicilerimiz İstanbul'dan geldi. Gelen tek insanlar da neredeyse onlardı.

Neredeyse bomboş bir konser alanında müzik yapıyorduk. Bizim için iyiydi. Çalmamız gereken her şarkıyı bitirdik. O büyük platform etkinliği diye gittiğimiz etkinlik, sadece beş kişiye müzik yaptığımız bir gösteri hâline gelmişti. Sanırım orada internet platformlarının yarattığı o büyük kalabalık algısı hakkında epey aydınlandım. Her şey bir yanılsamadan ibaretti; arka planda sadece büyük bir kuru gürültü vardı.

On kişi için çalmak hiçbir zaman kötü hissettirmedi. "Biri de bir, bini de bir" şiarından giden bir insandım. Hala da bu huyum değişmedi. Zaten müzik stüdyosunda da kendimize ve arkadaşlarımıza müzik yapıyorduk. Asıl beni üzecek şey, başlatmış olduğumuza devam edememekti. Daha önce yazılarımda yazdığım gibi, grubun ışığı şimdi sönük. Bir temel üye başka bir Avrupa ülkesinde yaşıyor. Diğerleri de şu an sessizliğe bürünmüş haldeler. Neden olduğunu bilmiyorum; belki de zamanında bu işten gerçekten keyif alan tek kişi bendim.

Gerçekten müziğin tadını çıkaran birkaç kişi için çalmış olmak hep yeterliydi. Verilen tepkiler benim için yeterliydi ve günü kurtarıyordu. Genel olarak sektörün dışındaydık ve bu şekilde kalmaya da devam ettik; çünkü bu bize söylemek istediklerimizi istediğimiz gibi söyleyebilme özgürlüğü veriyordu.

Bunun herkes için geçerli olup olmadığını bilmiyorum ama kendi hayatıma baktığımda başkalarının dokunmayacağı şeylere başlayabildiğimin farkındayım. Kağıt üzerinde anlamsız, hatta aptalca görünen projeler benim için farklıydı. Küçük şeylerde değer bulmaya özen gösteririm. Bazen de bu uğurda kendimi kandırdığımı düşünüyorum, bazen gerçekçiyim, bazen de işler istediğim gibi gitmiyorsa bırakıyorum. Sanırım çoğumuz aynı şeyi yapıyoruzdur. Pek farkımız yok.

Grubu kurduğumdan beri kafamda bir şey vardı: Yaptığım müzik çok bir şey vadetmese bile bir grubun değişik nedenlerle son bulmaması gerektiğini kanıtlamaktı. Bu benim iş hayatıma da yansıdı. İnsanlara daha önce sahip olmadıkları deneyimler sunmaya çalışıyor ve genelde olduğundan biraz daha özgürce hareket etmelerini istiyordum. Bazı tecrübelerim sanırım bir noktada işe yaradı. Bunların arasında yerel rock geceleri düzenleme, meraklı birkaç öğrenciye Çince öğretme ve zamanında üretilmiş, eşi olmayan mobil uyumlu bir ilan sitesi başlatma çalışması gibi örnekler var. Tabii ki yemek sektörü deneyimim apayrı bir kulvardı, orası da tamamen ayrı bir konu. Mobil uyumlu ilan sitesinde ise fena çuvallamıştık. Ticari olarak başarısız olsak da bana ve süreci dışarıdan izleyenlere ne yapılmaması gerektiğine dair çok net dersler vermişti. Bazen bazı konularda ayaklarım geri gitse bile denemeye devam ediyorum.

Tüm bu boşluklar ve yanlış başlangıçlarla Mevzuat Raporu devam ediyor. Basit bir platform, aynı zamanda kullanıcısına sadece bir veriymiş muamelesi yapmayan bir platform. Bu da bana yetiyor. Muhtemelen başka projelere de başlayacağım ve başlamadan önce diğer test vakalarını inceleyip kendimi bu işten soğutmadan ne olacağına karar veriyorum. Özetle başarısızlıklarımdan ve hoşlanmadığım işlerde çalıştıktan sonra bir sonraki deneyeceklerimin kolay ve eğlenceli olması için çalışıyorum. Tabii her zaman hayat kolay olmuyor ve beklediğin gibi gitmiyor; içimde bana bunları sürekli hatırlatan bir "ben" daha var. Yine de bir müzik grubunda olmak ve bir avuç insana müzik yapmak bana şunu öğretti: Bu dönemden sonra yaptığım her şeyin kolay olması, eğlenceli olması ve her seferinde bana zihinsel bir alan bırakabilmesi çok önemli. Aynı zamanda bunları söylerken bayağı yorgunum da. Bu yorgunluk bunları dile getirmemde neyse ki bana büyük bir yük olmuyor.

Bu arada, yıllarca prova çalışmalarımızı destekleyen sponsorlarımıza ayrıca teşekkür etmek istiyorum. Bu işletmeler artık yok, ancak onları yöneten insanlar farklı işlere geçmiş durumda ve harika insanlar. Prova fiyatlarımızı asla değiştirmediler ve müzik yaptığımız sürece bize her zaman destek oldular.

En son neye başlamaya karar verdiniz ve yaşadığınız sıkıntılar nelerdi? Benimle paylaşabilirsiniz.
lelacag@gmail.com

Uzmanlık ve ücretlendirme konusunda dünyadakiler birbirlerine doğru tartılarla ilerleyebiliyor mu? Merak konularımdam bir tanesi.

#uzman #ücret #tartı

#COP31 #2040 vizyonunda elektrikleşmeyle ilgili yoğun adımlar atılacakmış. Merak konum bu elektriklleşme yoğun adımları atılırken "#elektrik olmazsa ne olur" gibi soruları sorup önlem yapılarını da hazırlayacaklar mı? İzleyelim görelim.

Türkiye'de #adres kısaltması var mı bilmiyorum. Misal bir kod verilse ve o adresi temsil etse. Acaba #PTT'nin böyle bir servisi var mı? Merak konum. Güzel fikir.

Ağustos’un sonuna yaklaşırken ne kadar merakın var?
#merak #son

Bir sosyal medya platformu üzerinde yapılan araştırmaya göre kullanıcıların zamanla ilgi çekmek için daha olumsuz olmaya başladığı görülmüş. İki milyar yorum arasından yaptıkları bu çıkarım çok ilginç. Merak konum şu; kullanıcılar belirli algoritmalar sayesinde yönlendirildiği için mi olumsuzlaştılar? Çevre etkenleri de bunu destekledi mi? Bu yorumların kaçı bot ağırlıklı yorumdu? Bot ağırlıklı yorumların etki kapsamı neydi? Gerçek kullanıcıların kaçta kaçı bu olumsuzluğu belirli süre sonra huy edinmeye başladı? İlginç bir araştırma konusu. İnternet üzerinde sosyal medya uygulamalarının duygu tetiklemeleri konusu yeni değil; yalnız otomatikleştirilmiş bir yapının gerçek hayata yansımasının ne kadar ölçeklendiği her zaman ilgimi çeken konulardan bir tanesi.

#sosyalmedya #araştırma #internet

Sosyal medyanın birebir iletişimi ne kadar geliştirdiği veya gerilettiği şu günlerdeki #merak konum.

Merakını kaybetme. O, en sadık yol arkadaşın.
#merak #yol

Dün bıraktığın düşünce bugün kime dokundu? Merak et.
#düşünce #etki

Görsel verilerin istatistiksel verilere dönüştürülmesinde bir sınır var mı veya olacak mı? Tıbbi görseller, doğal kaynak görselleri veya uydu görsellerinin istatistiki verilerinde makine yardımı almayla çözülen problemler ve geçmişteki yöntemlerle çözümler kıyaslandığında ne kadar verim sağlanıyor? Yoksa verim konusunda bir ilerleme yok mu? Sadece paralel şekilde fazlaya mı hizmet ediyor durum? Buna dair bir kıyas ve araştırması mevcut mu bu da merak konum.

#görsel #veri #istatistik #tıp

Son günlerde elektronik alet kullanımının ve elektrik tüketiminin uygun hale getirildiği uygulamlara kafa yoruyorum. Bunları düşünürken doğanın etkenleri ve araçlarla yer değiştirmesinin oranları nasıl olur hala kafamdaki soru işareti. Bu yer değiştirmeler iki tarafa da faydalı olabilecek şekilde oluşabilir mi? Merak konum.


#elektronik #elektrik #uygunluk #uygun

Mevzuat Raporu üzerinde GIF paylaşımı buranın dengelerini değiştirir mi merak konum. GIF kullanmayı baya sevdiğim için böyle bir şey düşünebilirim. Tahlil modülü üzerinde çalışma yapılmakta. Yakında tam haliyle devrede olacak bu arada.

#gif #tahlil #yeni

Evren genişliyor, merak da genişlesin.
#genişleme #merak

yakın tarihli savaşlardan olan körfez savaşı ve sonucunda ateşe verilen petrol kuyuları çok ilgimi çekiyor. bu sebeple tavsiye edilen bir belgeseli bende sizinle paylaşayım. meraklısı varsa
lessons of darkness diğer adı yeryüzü cehennemi olmalıymış. tüylerim diken diken izledim. #belgesel

Bunlar da geçer, ama merak kalır. Sessizlik canlandırır mı? ZeN yarın yine dolaşacak.
#merak #sessizlik

İnternet içeriklerinde son günlerde şikayet videoları ilgimi çekmeye başladı. Merak konum bu şikayetlerin dilekçeleri hazırlanıp gereken yere ulaştırılıyor mu ve emsal teşkil ettiriliyor mu? Yoksa video olarak kalıyor mu? İzleyelim görelim. Siz de bir şikayet videosu çektiyseniz, dilekçesini yazıp gereken merciye gönderdiniz mi?

Bir şeyleri otomatikleştirmenin insan insiyatiflerine etkisini merak ediyorum. Sonuçları iyi mi kötü mü?

Haftanın üç günü tatil olsa ve 4 günü çalışsak modeli servis sektörü için ne kadar uygun hep merak konum? Böyle bir modeli servis sektörü çalışanları mı kabul etmez, yoksa çalıştıranları mı ve koşullar ne olur?

Politik konuları sevmesem de, ülkelerin demografik yapısının bozulduğundan şikayet eden vatandaşlar, göçmen kabul eden başka bir ülkeye gittiklerinde ve gönüllü dil eğitimcisi bulduklarında şunları düşünür mü?

- Gönüllü dil eğitimcisi bulabiliyorsa gönüllü dil eğitimcilerinin kendileri gibi düşünmediği aşikar.

- Topluma kişi ne kadar hızlı kazandırılırsa o kadar iyi.

Keza böyle bir şeyden şikayetçi olanlar gönüllü olarak dil eğitimi vermek isterler miydi? Merak konumdur.

almanya doğumlu Hermann Hesse'nin yaşamına göz atarken yazarın kitaplarını ve içeriklerini göz önüne alınca doğuya duyduğu hayranlık ve merak ilginç.Kültürel doygunluk ve çeşitlilik açısından doğunun batıya üstünlüğü su götüremez bir gerçek ancak insanın anlam arayışında başarıya ulaşması için öğretilere,kültüre,toplum tarafından benimsenmiş yöntemlerle mi çözülür yoksa bu arayış tamamen bireysel bir mesele midir?

Merak konum reklamların üst üste verildiği internet sitelerinde aynı içeriği barındıran sitelerin aynı reklamı göstermesi verimli mi ve mevzuatta bu konuyla ilgili bir içerik var mı?

MADDE 25- (1) Aynı veya ayrı yerdeki iki ya da daha çok süreli yayında benzer içeriğe yer verilemez. Benzerliğin tespitinde sözleşmeye bağlanmış içerikler dikkate alınmaz.
Mevzuat.org